Pich...SkyWalker ^_^

       เพื่อนชูบอก "มึงได้ TAG ยัง เดี๋ยวกูส่งให้"....ไอ้เราก็ไรวะ TAGๆ (นาฬิกาป่าววะ )แต่ก็ตอบไปว่า "เออ ส่งมาดิ" .... http://choopong.wordpress.com/2007/02/01/blog-tag/     ..แล้วผมต้องไปกรอกไรตรงไหนฟระ งงๆ  เพื่อนชูอธิบายสักพักค่อยถึงบางอ้อ..55

       ต้องเขียนเรื่องที่คิดว่าคนอื่นอาจจะยังไม่ทราบ 5 เรื่องและส่ง blog tag ให้อีก 5 คน หัวข้อเขาว่าไว้...กลัวแต่ว่าคนอื่นยังไม่ทราบและไม่อยากทราบนี่เด่ะ 555 แต่เอาวะ รับปากแล้ว...เขียนก็เขียน 

       1.ชื่อนี้ท่านได้แต่ใดมา ... pich888 เป็นชื่อทั้งอีเมล์ผมและเว็บมัลติพลาย ด้วยความเป็นคนขี้เกียจคิดไรมากมาย ตอนแรกสมัครฮอทเมล์เลยใช้ชื่อตัวเอง pich..."มีคนใช้แล้ว" มันบอก เลยเอาวะ ชอบเลข 8 เลยเป็น pich8..."มีคนใช้แล้ว" มันบอกอีกครั้ง  ด้วยความเป็นคนไม่ชอบยอมแพ้(กะฮอทเมล์ยังไม่เว้น 55) เลยเป็น pich88..."มีคนใช้แล้ว"    เลยเป็น pich888...จนทุกวันนี้แล (ดีที่ไม่ซ้ำอีก ไม่งั้นเพื่อนๆอ่านเห็นชื่อผมเป็น pich8888888888888....)

       2.บาดเจ็บแรงสุดครั้งแรกในชีวิต ... ย้อนไปครั้งแรก เมื่อยังเด็กเล็กนัก ผม พี่ชายและลูกพี่ลูกน้องรวม 5 คน ไปค้างบ้านยายที่เยาวราช มีคนเสนอให้เล่นเกมปิดตา วิ่งไล่จับ(ช่างคิดดีแท้) คนที่ปิดตาจับใครได้ ต้องทายว่าคนนั้นคือใคร ทายถูกคนโดนจับเป็นแทน ทายผิดเป็นต่อ(ไม่ใช่ละครซิทคอม) ในขณะที่ผมปิดตาอยู่นั้น ผมก็วิ่งไล่จับไปตามเสียง ทุกคนพร้อมใจกันวิ่งหนีเข้าห้องนอนยาย ผมก็กระหยิ่มยิ้มย่อง หึหึ วิ่งไปด้วยสปีดเร็วกว่านรก(ถ้าช้ากว่านรก ตายไปแล้ว55) ด้วยความซวยคนสุดท้ายที่วิ่งเข้าห้องกระชากประตูปิด...ด้วยความซวยหน้าผากผมอยู่ระดับเดียวกับกลอนประตูและด้วยความซวยผมวิ่งไปชนพอดี...สมัยนั้นไม่มีเพลง..คืนที่ดาวเต็มฟ้า ไม่งั้นร้องแล้ว...เลือดไหลเป็นทางกลางหน้าผากจรดคาง พ่อผมปรี่เข้าอุ้มไปหาคลีนิคอาผมซึ่งเป็นหมอเย็บแผลให้..โอวแม่เจ้า เย็บสด 5 เข็ม..แม่ผมเล่าให้ฟังว่าผมเก่งมาก ไม่ร้องสักแอะ เพราะแม่บอกว่า.........."คนเก่ง ไม่เจ็บนะลูก ถ้าพิชไม่ร้องม่าม๊าให้ 500"(สมัยนั้นเยอะมากกก 555 )

       3.บาดเจ็บรุนแรงครั้งที่ 2 ในชีวิต... อยู่ ม.5 ผมลงแข่งบอล วันนั้นฝนตกปรอยๆ สนามเลยค่อนข้างลื่น ผมจำเหตุการณ์ได้แม่นเลย ทีมเราได้ลูกเตะมุม ผมวิ่งไปรับบอลจากเพื่อน อยู่ตรงบริเวณมุมซ้ายเส้นกรอบผู้รักษาประตู มีเสียงเชียร์มาว่า "ไอ้พิชยิงไกลเลยๆๆ"  จังหวะที่ง้างเท้าจะยิง เห็นเงา 2 เงาแวบๆ เงานึงเสียบด้านซ้าย เงานึงเสียบด้านขวา..ร้อนจิงๆ ร้อนจิง(ไม่ใช่ล่ะ)..ตัวผมลอยเคว้งจากพื้น ทุกอย่างเร็วมาก รู้ตัวอีกทีนอนกองที่พื้นกำลังจะพลิกตัว เหลือบไปเห็นแขนขวาตัวเองแล้วอยากร้องไห้..ข้อศอกผมเคลื่อน แขนบิดงอไม่เป็นรูปเลย.....เกมหยุด ทุกคนวิ่งมามุงดูผมหมดสภาพ ทุกคนให้กำลังใจกันใหญ่ว่านิดเดียวๆ ไม่เป็นไรนะ แต่มีเพื่อนที่มาเชียร์คนนึงดันเจือกเอามือปิดตา ทำหน้าเหยเก บอก น่ากลัวว่ะ(ไอ้บ้า ขอบใจมากว่ะ 55) ผมถูกขึ้นเปลไปรถพยาบาล แต่ตอนรอรถ เขาเอาเปลไปวางหน้าห้องปกครองซึ่งเป็นทางที่ทุกคนในโรงเรียนต้องเดินกลับบ้าน เวลานั้นเลิกเรียนพอดี โอววแม่เจ้า...ผมยกแขนซ้ายมาพาดตาพาดหน้าไว้...สภาพแบบนี้ใครจะอยากให้ทุกคนเห็นละครับท่าน (โดยเฉพาะสาวๆ55) อุตส่าห์ยิง 1 ประตู ทีมกำลังจะชนะ ได้จบเกมเท่ๆ..ดัน.........เฮ้ออ หวังว่าในชีวิตอย่าให้บาดเจ็บแรงๆอีกเลย สาธุ

       4.แก่แดดแต่เด็ก... ผมเดินทางไปตจว.กะเพื่อนกันเอง(ไม่มีผู้ใหญ่ไปด้วย)ตั้งแต่ม.1 เลยเนื่องจากมีเพื่อน A(นามสมมติ) จะกลับบ้านที่จ.สงขลา เพื่อนB ก็พูดเล่นๆ "เดี๋ยวกูไปเป็นเพื่อน"  เพื่อน Aเลยบอก "ไปจริงๆป่ะล่ะ กล้าป่าว" เพื่อนB เลยถามผมว่า "มึงไปได้ป่าว" เรา 4 คนยิ้มๆ ผมบอก "ไปถามแม่ก่อนว่ะ"....."ม๊า A จะกลับบ้านตจว. กลับคนเดียว เขาเลยชวนเพื่อนๆว่าไปด้วยกันป่าว พิชไปได้ป่ะ"..."อืม จะไปก็ไปสิ"....... ไมมันง่ายจังวะ กลัวตั้งนานว่าแม่ไม่ให้ไป นี่ไม่ถามไรสักคำ 55 สรุปไปกัน 4 คน ตื่นเต้นกันใหญ่ ออกสู่โลกกว้างโดยไม่มีผู้ใหญ่และด้วยความงก เราจองตั๋วชั้น 3(ชั้นธรรมดาไม่ใช่ตู้นอน)...แทบตายจากกทม.-สงขลากว่า 16 ชม!! ...บ้านไม้เก่าๆแต่ดูสวย แข็งแรงตั้งอยู่กลางสวนซึ่งด้านหลังบ้านเป็นป่า ด้านหน้าบ้านมีต้นมะขามใหญ่คอยให้ร่มเงา ใต้ต้นมีแคร่ไม้ให้นั่งเล่นนอนเล่น..ถ้าถนนไม่ตัดผ่าน เหมือนโดนตัดจากโลกภายนอก บ้านแต่ละหลังอยู่ห่างกันหลายร้อยเมตร...ภาพบรรยากาศยังติดตา นึกถึงทีไรยังประทับใจไม่หาย...ทริปนี้มีเรื่องมันส์ๆฮาๆอีกเพียบเลย แค่นี้ก่อนล่ะกัน เล่าแล้วยาวววว เดี๋ยวไม่จบ 55  พ่อกะแม่บอกว่า "คิดๆดูอันตรายเหมือนกัน ปล่อยให้ไปกันเอง แต่ก็อยากให้ไปเรียนรู้"

       5.หน้ายังงี้... เป็นการตัดพ้อส่วนตัว 55 ถึงผมจะหน้าตาไม่ใช่คนดีอะไร กิริยาไม่ได้เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ แต่เห็นยังงี้ ไม่ดื่มแอลกอฮอล์นะคร๊าบ บอกกะเพื่อนกลุ่มไหน มีแต่คนบอก "เฮ้ยย จิงดิ".."ล้อเล่นป่าว".."ไม่น่าเชื่อ"  แต่จริงๆนะจะบอกให้..ไปเที่ยวกะเพื่อน มีหน้าที่ขับรถส่งคนเมากึ่มอย่างเดียว 55

       หมดล่ะครับ ยาวไป น่าเบื่อต้องไปโทษเพื่อนชูเอง 55 ผมนึกไม่ออกว่าจะไป TAG ใคร เอาเป็นว่า ผม TAG คนที่เข้ามาอ่านทุกคนล่ะกันครับ อย่าลืมส่งลิ้งค์มาให้ผมอ่านบ้างนะครับ จะโพสทิ้งไว้ตรงคอมเม้นท์หรือส่งเข้าทางอีเมล์ก็ได้ครับ ไม่ว่ากัน...ขอให้รอยยิ้มจงอยู่กับทุกคนครับ สาธุ